بهترین رفتارها با نوجوان

در مقاله قبلی پیرامون رفتارهای نادرست با نوجوانان، از جمله، غر زدن، امر و نهی کردن، تنبیه کردن، نصیحت کردن، فریاد زدن، تلقین احساس عذاب وجدان، التماس کردن و باج دادن به نوجوان صحبت کردیم، در این مقاله همان طور که وعده داده بودیم برخی از بهترین رفتارها با نوجوانان را برای شما ذکر میکنیم. پس در ادامه با ما همراه باشید.

نوجوان

  1. درک کردن نوجوانان

یکی از مشکلات نوجوان تصویر منفی آنها از بزرگسالان است. به دلایلی، که در این مقاله به آنها پرداخته نمیشود، آنها فکر می‌کنند دائما با بزرگسالان درگیر هستند. حتی اگر والدین، معلمان، کارفرمایان و دیگر بزرگسالان با آنها موافق باشند، باز هم ارتباطی دفاعی برقرار میکنند. در ذهن آنها، تصوری منفی از بزرگسالان وجود دارد، آنها با خود میگویند: “آنها درک نخواهند کرد”، “آنها تایید نخواهند کرد”، “آنها ناراحت خواهند شد” یا تصورات مشابه دیگری که در ذهن میپرورانند. این تصورات منجر به ارتباطی با بزرگترها می‌شود که تنها باعث می‌شود اوضاع بدتر شود.

اگر می‌خواهید به نوجوان خود کمک کنید تا از شر این افکار منفی رهایی یابد، هر وقت با آنها ارتباط برقرار می‌کنید از این عبارات استفاده کنید، “من درک می‌کنم”. در واقع حتی اگر هم به توافق نرسید، باز هم می‌توانید آنها را درک کنید. علاوه بر این استفاده از این عبارت کمک خواهد کرد که بین موافقت و درک کردن تمایز قائل شوید و به شما کمک می‌کند به ایده ها، افکار و احساسات نوجوان خود احترام بگذارید. نوجوان نیز به این احترام واکنش نشان می‌دهد و احترامی متقابل ایجاد میشود. اگر گفتن عبارت “درک می‌کنم” زمانی که کاملا مخالف هستید برای شما بسیار سخت است، میتوانید بگویید: “من می‌دانم که چه احساسی داری، می‌دانم چطور تصوری داری “. پس از مدتی، نوجوان شما متقاعد می‌شود که شما با او سر جنگ ندارید.

هنگامی که شما ایده ای را بیان می‌کنید، مسئولیت برقراری ارتباطی را بر عهده دارید. اگر در این ارتباط مشکلی پیش آمد، از خودتان بپرسید “چگونه می‌توانم به جای سرزنش کردن فرزندم برای درک نکردن به صورت متفاوتی رفتار کنم؟” در تحصیل و آموزش، می‌گوییم تمام موفقیت بچه ها در آموزش ماست. ما باید سبک تدریس خود را با سبک یادگیری دانش آموزان منطبق کنیم. به عنوان پدر و مادر، شما نیز باید همین کار را در فرزندپروری انجام دهید.

۲. سوال پرسیدن

هنگامی که شما به فرزندان خود میگوید چه کاری انجام دهند، به ایده ها، افکار و احساسات آنها درباره اینکه آنها باید فکر کنند که چه باید بکنند، احترام نمی گذارید. زمانی که می‌خواهید نوجوانان خود را به انجام کاری متقاعد کنید، به جای گفتن به آنها، از آنها درخواست کنید که کاری را انجام دهند.

به عنوان مثال: “در مورد رفتن به کلاس های فوق برنامه چه احساسی داری یا نظرت راجع به رفتن به کلاس های فوق برنامه چیست؟” به مراتب بهتر از گفتن “من فکر می‌کنم شما باید به کلاس های فوق برنامه بروید” است.

سوال پرسیدن انتخاب را به نوجوان واگذار می‌کند. پرسیدن سوال نیز یکی از بهترین راه ها برای آموزش است.

اگر سوال پرسیدن برای شما دشوار است، بنشینید و هر آنچه که می‌خواهید به نوجوان خود بگویید را بر روی یک تکه کاغذ و یا کامپیوتر خود بنویسید، و سپس آن را به سبک پرسشی ویرایش کنید و توجه کنید که چگونه تغییرات تن صدا ارتباط شما با فرزندتان را از جنگ به حمایت و تشویق تغییر می‌دهد.

۳.  پاداش دادن به رفتار خوب

پاداش دادن بسیار بهتر و سریع تر از تنبیه کردن در تربیت کودک و نوجوان تاثیر گذار است. به جای تنبیه کردن نوجوانان خود برای نمرات کمی که در کارنامه تحصیلی خود دارند، هنگامی که نمرات خوب می‌گیرند جشن بگیرید. به جای ممنوع کردن فرزندتان برای بیرون رفتن با دوستان به دلیل این که کار نادرستی انجام داده اند، به دنبال فرصتی برای پاداش دادن به آنها با کلمات محبت آمیز، بغل کردن و خندیدن باشید.

به جای توقف در پرداخت هزینه تلفن همراه زمانی که آنها بیش از حد مکالمه می‌کنند، به خاطر احساس مسئولیت و صرفه جویی کردن در پولی که به آنها می‌دهید، به آنان پاداش دهید.

به جای عصبانی شدن و صحبت نکردن زمانی که آنها کاری خلاف میل شما انجام می‌دهند، هنگامی که کار درستی انجام می‌دهند آنها را به سینما ببرید.

هر بار که میگوییم پاداش والدین تصور می‌کنند منظور از پاداش پول یا هدیه است، اما پاداش می‌تواند یک کلمه خوب، غذای مورد علاقه او برای صرف شام یا بردن به مدرسه، یک کارت پستال، صرف وقت با هم، بغل کردن و یا کمک هایی در زمان مناسب باشد. لازم نیست برای نوجوانان خود به خاطر اتمام دوره های دبیرستان با معدل خوب ماشین بخرید!

۴. گاهی به درخواست نوجوانان خود “بله” بگویید

یکی از بزرگترین شکایات نوجوانان این است که پدر و مادر آنها همیشه “نه” می‌گویند. به عنوان پدر و مادر، شما باید موضع خود را مشخص کنید. اگر شما به هر درخواست فرزند خود را “نه” بگویید، دیواری بین خود و نوجوانتان ایجاد می‌کنید و این مسئله موجب می‌شود ارتباط بین شما کمرنگ شود.

هر درخواستی را نباید با “نه ” گفتن تمام کنید. اگر نوجوان شما درخواست منطقی دارد مثلا می‌گوید می‌خواهد به یک مهمانی برود، بگویید “عالی است، خوشحال می‌شوم ساعات خوب و شادی را سپری کنی.”

اگر نوجوان شما می‌گوید که قصد دارد چیزی بخرد، بگویید “بله، شما به کفش ورزشی جدید نیاز دارید”.

اگر نوجوانان می‌پرسند “آیا می‌توانم به … بروم” و شما مطمئن نیستید، بگویید که نیاز به زمانی برای فکر کردن دارید. اگر موافق هستید، بگویید”من در مورد این مسئله فکر کردم و مشکلی نیست، یا با دلایلی منطقی دلیل مخالفتتان را توضیح دهید.”

به هیچ وجه هیچ مساله ای را به صورت مشروط تایید نکنید، مثلا بگویید ” به یک شرط می‌توانی بروی …” این جمله مانند این است که بگویید: “بله، اما نه” و این نوع گفتار تاثیر مخربی دارد. در عوض، بگویید “بله” و نگرانی خود را در ” چشمان خود” نشان دهید.

۵.  گفتن کلمات “لطفا” و “متشکرم” را فراموش نکنید (چون این کلمات سحر و جادو می‌کنند)

اگر می‌خواهید بچه ها به شما احترام بگذارند، شما نیز باید به آنها احترام بگذارید. رفتار خوب در مورد نوجوانان بهتر از رفتارهای خشن و غیر مودبانه عمل می‌کند. دوستان، معلمان و دیگر بزرگسالان زمانی که مودب هستند، بهتر با نوجوانان رابطه برقرار می‌کنند. اگر می‌خواهید نوجوانان به خوبی با بزرگسالان رابطه برقرار کنند، از کلمات “لطفا” و “متشکرم” به صورت مکرر استفاده کنید.

هنگامی که از فرزندتان به خاطر کمک کردن او تشکر می‌کنید، به آنان یاد می‌دهید سپاسگزار باشند. زبان سپاسگزاری موجب می‌شود آنها نیز قدردان باشند و بیشتر کمک کنند.

۶.  به نوجوانان خود یادآوری کنید که چقدر آنها را دوست دارید

بسیاری از والدین می‌گویند: “البته که من عاشق فرزندان خود هستم”، اما فراموش نکنید که شنیدن مکرر دوستت دارم شیرین ترین چیز است. همه ما نیاز به احساس عشق داریم. هر بار که ابراز عشق می‌شنویم اعتماد به نفس ما در زندگی بیشتر می‌شود.

در طول روز هر بار که عشق خود را به نوجوانان خود ابراز می‌کنید، بشمارید. متاسفانه، یکی از رایج ترین کارها برای ابراز عشق – یعنی بغل کردن و تماس فیزیکی – در طول سال های نوجوانی کاهش می‌یابد. والدین فرزندان خود را در هنگام نوزادی و خردسالی زیاد در آغوش می‌کشند، اما با افزایش سن فرزندان والدین کمتر آنها را نوازش می‌کنند و در آغوش می‌کشند.

نوجوانان خود را ۱۲ بار در روز نوازش کنید و با تماس فیزیکی به آنها محبت کنید(حتی با فشردن دست) و مطمئن شوید که هیچ روزی بدون اینکه به آنها ابراز علاقه کنید به پایان نرسد.

اگر به ایده نیاز دارید، در اینجا چند نمونه جملات محبت آمیزآورده شده است مثلا:

  • “من به تو افتخار می‌کنم به خاطر … “
  • “دوستت دارم”
  • “تو فرشته من هستی”
  • ” بهترین بچه دنیا هستی”
  • من یک هدیه برایت خریده ام”
  • ” من به تو اعتماد کامل دارم.”
  • “می دانم که تو خودت برنامه ریزی بلدی و کارهایت را سر وقت انجام می‌دهی.”

 

  ۷. نوجوانان خود را تشویق کنید

تحقیقات در هوش هیجانی نشان داده است که بچه های کوچکتر به دلیل فقدان تجربه محرک طبیعی قویتری برای امتحان کردن کارها دارند. متاسفانه، بچه های بزرگتر، انگیزه کمتری برای امتحان کردن امور دارند – تجربه شکست به راحتی آنها را دلسرد خواهد کرد. با گذشت زمان آنها به سال های نوجوانی خود می‌رسند، بچه ها آنقدر دلسرد می‌شوند که حتی نمی خواهند برای انجام تکالیف خود که در نگاه اول به نظر می‌رسد بیش از حد سخت هستند، تلاشی کنند.

این جاست که پدر و مادر می‌توانند بسیار کمک کننده باشند. بچه ها را تشویق کنید یک بار دیگر تلاش کنند و روش دیگری را امتحان کنند. به آنها یاد دهید که شما ممکن است پاسخ را ندانید اما قطعا می‌دانید که تسلیم شدن به این معناست که هرگز پاسخ را پیدا نخواهید کرد. برای آنان داستان هایی از شجاعت بگویید و به آنها یادآوری کنید که شجاعت به معنای انجام کارهای خطرناک و یا احمقانه نیست، بلکه ایستادگی برای آنچه فکر می‌کنید درست است، می‌باشد، حتی اگر پیروز نشوید و حتی اگر مجبور باشید سخت تر از دیگران کار کنید.

به نوجوانان خود یاد دهید که پروسه تحصیل اهمیت دارد نه نتیجه نهایی آن. به آنها خاطر نشان کنید که یادگیری در طول سال، بدون در نظر گرفتن نمره نهایی در آزمون پایان سال اهمیت بسزایی دارد. به آنها یادآوری کنید که پس از یک رویداد ناخوشایند، آنها خردمند تر میشوند و بیشتر از گذشته درک می‌کنند.

۸.  از نوجوانان خود تعریف کنید

هر کسی تعریف کردن را دوست دارد. همه ما دوست داریم از دیگران صفات خوب خود را بشنویم.

برجسته کردن جوانب مثبت نوجوانان بسیار حائز اهمیت است، به آنها کمک کنید تا خود را باور کنند. می‌توانیم به آنها بگوییم، فکر می‌کنیم آنها ظاهر فوق العاده ای دارند. برخی از والدین از اینکه از فرزندان خود تعریف کنند خجالت می‌کشند، فقط به این دلیل که آنها هرگز از پدر و مادر خود تعریف نشنیده اند. اما باید این خجالت را از خود دور کنیم و از فرزندانمان تعریف کنیم.

قبل از اینکه به خواب بروید، از خود بپرسید “آیا امروز عشق خود را به فرزندم ابراز کردم؟” یا “آیا امروز از نوجوان خود تعریف کردم؟”

اما اگر در طول روز این کار را نکردید هنوز هم دیر نشده است. حتی اگر آنها خواب هستند و شما در اواخر شب به یاد آوردید که امروز عشق خود را به فرزندتان ابراز نکردید، همیشه می‌توانید یادداشتی برای نوجوان خود بنویسید و فرزندتان صبح از دیدن آن یادداشت بسیار خوشحال خواهد شد.

منبع : Practical Parenting