این برخوردها با نوجوانان ممنوع!!

دوره نوجوانی فرزندان، برای بیشتر والدین یک چالش محسوب می‌شود. با رشد قدی ناگهانی ، با تغییر احساسات و طرز تفکر ، نوع ارتباط پدر و مادر نیز با فرزندانشان تغییر کرده و چه بسا با مشکلاتی روبرو می‌شود.در حالی که در سال های کودکی فرزندتان، می توانید به او بگویید چه کند و استفاده از تکنیکهای سنتی فرزندپروری موفق به نظر می رسد، اما دیگر این روش ها برای فرزندان نوجوان شما کارساز نیستند. در اینجا به وظایفی که ما باید به عنوان پدر و مادر در قبال فرزندانمان انجام دهیم می پردازیم. در این مقاله خواهیم گفت چه برخوردهایی را نباید با نوجوان خود داشته باشیم. در مقاله بعدچند راهکار پیشنهادی برای بهبود و اصلاح طرز برخورد با نوجوانان ارائه خواهیم داد پس در این مقاله و در مقاله بعدی با مجله نوجوان همراه باشید.

غُر زدن ممنوع!

اگر می خواهید ارتباط خود را با نوجوانان قطع کنید، به او غُر بزنید. این مسئله فرمول تست شده ای برای قطع ارتباط است. وقتی چیزی را چند بار تکرار می کنید، این مسئله نوجوان شما را آزار می دهد. نوجوانان از غرو لند کردن نفرت دارند و فکر می کنند نهایت فشار روحی که می‌تواند بر آنان وارد شود همین غر زدن است. نوجوانان در سالهای نوجوانی خود فشارهای زیادی را متحمل می شوند. بسیاری از والدین از این امر آگاه نیستند و با غر زدنها و اعتراضات مکرر خود نیز به منبع عمده مشکلات نوجوانان تبدیل میشوند.

غر زدن ممنوع

امر و نهی بیش از حد ممنوع!

اگر می خواهید با نوجوان خود اعلام جنگ کنید، به او امر و نهی کنید. نوجوانان به تازگی از دنیای کودکی پا در دنیای بزرگسالی گذاشته اند. هنگامی که شما به آنها می‌گویید چه کنند، برای آنان بسیار سخت و ناخوشایند است، این کار به آنها اجازه نمی دهد تا اعتماد به نفس کسب کنند. یک کودک ۳ ساله که خودش به تنهایی بازی می‌کند را تصور کنید، هنگامی که شما مانع او می شوید، او فریاد می زند” من، من، من خودم! خودم!”. از بسیاری جهات، رفتار نوجوانان نیز مشابه این رفتار است. وقتی به نوجوانان می گویید چه کاری انجام دهند این واکنش را به دنبال خواهد داشت: “من این کار را خودم به تنهایی می توانم انجام دهم”، حتی اگر آنها نتوانند به تنهایی آن کار را انجام دهند ولی این واکنش را نشان می دهند (در مقاله بعدی راهکاری برای حل این مساله به شما ارائه خواهیم داد).

امر و نهی ممنوع

تنبیه کردن ممنوع!

اگر می خواهید با نوجوانان خود مبارزه کنید، آنها را تنبیه کنید! نوجوانان تنبیه را دوست ندارند. کودکان هم تنبیه را دوست ندارند. خوب، در واقع، هیچ کس تنبیه کردن را دوست ندارد. تنبیه خاطره ناخوشایندی است. هر چه تنبیه سخت تر باشد، خاطره آن ناخوشایندتر خواهد بود و در نتیجه موجب رنجش بیشتر نوجوانان خواهد شد. رنجش ناشی از تنبیه، برای رابطه بسیار مخرب است.

تنبیه

پند و اندرز ممنوع!

نصیحت کردن بیش از حد نوجوان را از شما دور می کند. کسانی که موعظه می کنند لجوج و نکته سنج هستند. هر گز به نوجوانان نگویید من می دانم ولی شما نمی دانید. چرا که برای آنها، پند و اندرز یعنی که آنها نمی فهمند. با هر جمله نصیحت گونه شکافی بین خود و فرزند نوجوانتان ایجاد خواهید کرد.

این رفتارها ممنوع

فریاد زدن، جیغ زدن، داد زدن ممنوع!

داد و فریاد یعنی نشان دادن نقطه ضعف خود در مقابل فرزندتان. اگر می خواهید به آنها آموزش دهید از دست دادن کنترل و درمانده شدن چیست، داد و فریاد بزنید. اگر می خواهید به آنها یاد دهید وقتی رفتار دیگران مطابق با انتظارات آنها نیست، چه کنند، داد و فریاد بزنید. اگر می خواهید به آنها ثابت کنید که درمانده هستید، داد و فریاد بزنید!!

نوجوانان در دوران نوجوانی درگیر ترسها و اضطرابهای زیادی هستند و داد و فریاد شما بر این ترسها و اضطرابها می افزاید. با این کار عملا داد و فریاد و پرخاشگری را به فرزندتان یاد می دهید.

فریاد زدن

تلقین احساس عذاب وجدان ممنوع!

بعضی اوقات وقتی می خواهیم دیگران کاری را که ما دوست داریم برایمان انجام دهند، از این حیله استفاده می کنیم. تا به حال شنیده اید کسی به فرزندش بگوید: ” از این کار پشیمان خواهی شد. من از تو راضی نمی شوم! کاری که می کنی فرزندت با تو خواهد کرد! و …..” جملاتی از این قبیل در واقع راهی است برای وادارکردن به انجام کاری ما از آنها می خواهیم. هیچ گاه نقش “وجدان” را برای نوجوانان خود بازی نکنید. نوجوانان دوست ندارند به آنها گفته شود بی ملاحظه، و بی مسئولیت هستند. حیله عذاب وجدان نوعی باج گیری عاطفی است، به علاوه به یاد داشته باشید زمانی که شما یک بار از کسی باج عاطفی می گیرید، تکرار دوباره آن کار دشوارتر است.

عذاب وجدان

خواهش کردن ممنوع!

اگر می خواهید به فرزند خود نشان دهید چقدر ضعیف هستید، از او خواهش کنید! پدر و مادر زمانی که حرف زدن، موعظه کردن و تنبیه کردن موثر نیستند، التماس می کنند. نوجوانان زمانی که کلمه “خواهش میکنم” را از شما می شنوند، احساس قدرت میکنند. این کار تقریبا مثل این است که به آنها بازوبند کاپیتانی کشتی خانواده خود را بدهید. وقتی خواهش و التماس می کنید مثل این است که بگویید، “من هیچ کنترلی بر این کشتی ندارم و در اختیار شما هستم.” التماس کردن یک عمل حقارت آمیز است و جای تعجب نیست که نوجوان شما فکر کند که افسار کنترل خانواده در دست او است.

التماس

باج دادن ممنوع!

باج دادن نه تنها نتیجه مثبتی در رابطه شما و فرزندتان ندارد بلکه این رابطه را با هرج و مرج خراب می کند. مطمئن هستم که بسیاری از شما خواهید پرسید “چه تفاوتی بین باج دادن و دادن پاداش است؟” سوال خوبی است! باج قبل از عمل مورد نظر داده می شود، در حالی که پاداش بعد از عمل مورد نظر است. وقتی که شما باج می‌د‌‌هید، می‌گویید: “اگر اتاق خود را تمیز کنی، من به شما اجازه می دهم به مهمانی بروی”. این کار باعث می‌شود فرزندتان نیز همین کار را با شما بکند باید مراقب باشید زیرا باج همچون شمشیری دو لبه است، دقیقا مثل این است که فرزندتان میگوید: “اگر شما به من اجازه رفتن به مهمانی را بدهید، من اتاق خودم را تمیز می کنم”.

باج دادن

حتما شما میگویید اکنون که این کارها و رفتارها را نباید انجام دهیم، پس به ما بگویید در عوض باید چه رفتارهایی را با نوجوانان خود داشته باشیم. نگران نباشید در مقاله بعد در مورد رفتارهایی که باید با نوجوانان داشته باشیم صحبت خواهیم کرد. پس با مجله نوجوان همراه باشید.

 

نوشته شده توسط با موضوع راهنمای والدین